lente in het heelal

Waarom verschijnen er plots kleuren in mijn palet, hevige kleuren en losse vormen? Waarom rijd ik met de fiets en stop ik bij het nieuwe paviljoen van Paul Robbrecht in het expanderende Middelheim, en voel plots terug dat fantastische gevoel dat ik had tijdens m'n architectenopleiding, spelen met volumes, architectuur die niet onderhevig is aan trends of flauwekul. Ernaast bloeien de eerste narcissen in de vroegere Hortiflora tuin. Het enige huis van Le Corbusier in België staat tegenover een huis waar mijn moeders broer tijdens z'n opleiding architectuur 50 jaar geleden op kot zat, niet toevallig, om elke dag uitzicht te hebben op dit meesterwerk van de bouwkunst.

Onvermijdelijk om de euforie door te trekken en stiekem te gaan genieten van Renaat Braems meesterwerken op het Kiel. Via bloesems in de berm rijden we naar de Schelde, spreiden een deken uit, openen een fles wijn. Een korte geschiedenis van de tijd van Stephen Hawking is m'n volgende genot, Proxima Centauri, de eerstvolgende ster naast onze eigen zon ligt op vier lichtjaar van hier, vier jaar reizen tegen lichtsnelheid, 300.000 km/sec, de relativiteit van tijd en afstand maakt de glinstering in het water magisch, dansen vandaag in de Rosas studio's brengt me met beide voeten terug op de grond, Brusselse grond. Ik hou van oneindigheid, beperkingen zijn eigen aan de mens, een wormgat hier en daar zou fijn zijn.

zomaar bijen

U mag niet zomaar bijen houden als hobby of vanwege uw beroep. Er gelden speciale regels voor. Het is verboden bijen te houden:

• binnen een afstand van dertig meter van een woning of andere gebouwen waar overdag mensen verblijven;
• binnen een afstand van dertig meter van de weg.

Het verbod geldt niet als u voldoende beschermingsmaatregelen neemt of als u de eigenaar bent van de omliggende gebouwen. Bij beschermingsmaatregelen kunt u denken aan een afscheiding van twee meter die op maximaal 6 meter vanaf de bijenkast of bijenkorf staat. Hierdoor zullen bijen niet laag in- en uitvliegen. Hou er rekening mee dat bijen beschermde dieren zijn.

oogkleppen

vandaag begon de lente, de deur naar het terras staat weer open terwijl ik schilder, felle kleuren, wilde vormen, chaos. En samen met die lente hangt de politiehelikopter boven ons huis, hoor ik later vanuit het veluxraam van het huis in de Regentstraat de Marokkaanse man zijn vrouw weer slaan, roepen, huilen, een krijsende baby, ik sluit de ramen en zet de muziek wat luider, Fennesz Black Sea, duik toch terug onder in mijn kleurenbad. Ik vraag me eerst af of de helikopter en de krijsende vrouw een verband hebben met de zon en de lente, maar bedenk me dat het ook aan het open raam kan liggen, de helikopter en het huilende koppel doen dan gewoon verder tijdens de winter. Naast mij ligt het boek 'De wereld, een gebruiksaanwijzing'. Een boek voor jonge wereldburgers, knap opgesteld, fris, modern en duidelijk van deze tijd, een pittige blik op de maatschappij van nu, dat beaamt dat het allemaal heel éénvoudig kan zijn, maar niet iedereen er zo over denkt. Sla uw vrouw verder, dood in naam van een god, werk U te pletter, stijg verder op de economische ladder die een illusie is, eet meer vlees, oogkleppen zijn een voorwaarde.

biosphere

Hoera, er is een nieuwe Biosphere uit (2011), N-Plants, met deze zeer inspirerende en mooie video, Genkai-1

volle maan

Mijn ouders hebben acht jaar lang de Blauwe Gans op de Vlasmarkt uitgebaat, taverne met garnaalkroketten, steak-friet, Kwak-bier & bollekes in Antwerpen. Volle maan was steeds het moment dat gasten meer uitgelaten waren dan anders, volle maan betekende... op je hoede zijn. En nu, na 25 jaar later lig ik wakker in een bed in Oostende, heb vreemde dromen, loop rusteloos rond door de gang, kijk naar buiten en zie een volle maan. 

De maan mag je nooit onderschatten.

stift op papier aan zee

ça fait un peu pédé

Ik kan het u echt niet onthouden. Ik wou me inhouden. Een gids ' Langzaam door Frankrijk' over de beroemde N7, van Peter Jacobs en Erwin De Decker. Ik sla een bladzijde open en lees. En denk. Er klopt iets niet. Een café, met een naam die de schrijvers van dit boek in verwarring brengt, twee mannen in strijd met hun 'hetero' zijn. Soit, hier de letterlijke tekst:

" We installeren ons op het terras van 'Les Deux Garçons'. 'Ca fait un peu pédé', horen we een van de klanten in onze buurt zeggen. Hij kent waarschijnlijk de geschiedenis van dit instituut niet. Dit legendarische café werd in 1840 gekocht door twee obers, garçons. Vandaar de naam. Les 2G (voor de vrienden) is geen homobar, maar een historisch monument vanwege het 18e-eeuwse interieur.'

Geschreven in 2007 en zo zielig... stel je voor een historisch monument met een 18e-eeuws interieur...én twee 'homo's'!

het appartement in Cuba

Vrienden. Kunnen inspireren. En doen dat ook. Appartement in Cuba. Vorig jaar nog Jean Prouvé, nu Cuba. Even in de war. Ladder tegen de muur, heilige in een grot in de muur, gehaakte lampenkap, een douche in wrakhout en oude rolluik, Lourdes, slechte amateurkunst, een bijgekleurde foto van een soldaat, groen licht, rood licht, scheepslampen, een ijzeren bed, klok, duif, keramiek. Drie dagen in Cuba, buiten kippen, het platteland, volle maan, de daken van Oostende, drie hoog. Vrienden. Kunnen inspireren. En doen dat ook.

En geef nu toe, na al die vreselijk klinische interieurs, woonkeukens en slechte architectuurtips op tv en tijdschriften doet dit even deugd, maar dan diep, recht naar het hart... en ziel. Oostende-Cuba, wie had dat gedacht.

regen in Cuba

Alweer regen en grijs, ik duik het Muzee in te Oostende, hang mijn natte jas weg en klim de trappen op naar de eerste verdieping en Anne-Mie Van Kerckhoven, word benaderd door een oudere mevrouw die zichzelf voorbereidt op het geven van rondleidingen, trek met haar de expositie rond, waarbij ze alles tracht te verklaren als antwoord op mogelijke vragen van de jongeren die ze zal moeten gidsen. We discussiëren over of kunst uitleg behoeft of niet, ze is van mening dat je toch al een minimum aan intelligentie moet hebben om alles in dit werk te begrijpen... we verschillen van mening. Ze zit al twee dagen op een stoel voor het werk  en zocht alles op, van Sisyphus tot Saturnus, of de groene vlek nu echt staat voor het onderbewuste en die andere vlek een vrouw dan wel een vlek is, ik gleed verder via Ensor, Tuymans en Spilliaert die in het echt wat tegenviel, net zoals ik foto's neem waarop mijn werk beter oogt dan in realiteit, het menselijk oog registreert totaal anders dan de lens, een ijzersterk werk van Raveel in rood en blauw geeft me een mep, koffie in hotel du parc vervangt de geplande garnaalkroket, ik sms vrienden die de grijze melancholie 100 km verder beamen, me aanzetten toch maar voor de kroket te gaan of begrijpelijk verveeld reageren van achter hun werkbureau... ik keer via de Venetiaanse gaanderijen terug naar het appartement in Cuba.

biologisch

Ik sta in een doe-het-zelf zaak voor tweecomponenten metaallijm en stap buiten met zaad, oost-Indische kers (eetbare bloemen) en Bio Be2 kiemmix, een mengeling van biologische zaden, alfalfa, tuinkers en linzen en strooi ze thuis bij wijze van experiment in een metalen bakje, geen zand, geef ze elke dag een beetje water. Een week later oogst ik kiemen, rijk aan vitaminen, mineralen en enzymen en voel me gesterkt in het gevoel dat de toekomst groen moet zijn. Op weg naar de vleesafdeling voor gehakt, keer ik op mijn stappen terug naar de kassa met een pakje tofu van Alpro, nog steeds de beelden op mijn netvlies van elkaar verslindende dieren op 'Life', en wok deze met gember, look, ui, sojasaus, olijfolie en sesamzaad, nog lekkerder bij de spitskool. 

Zo simpel kan het zijn.

De zaaier - Vincent Van Gogh

la vie en gris

Ik zag gisteren La Vie en Rose, een film van Olivier Dahan over Piafs leven, en kon na twee uur donkere misérie niet direct de slaap vatten. Tijd vandaag om een grijs bos op te zoeken dus, we reden 50 km tot het boshuis, parkeerden onze auto, bewonderden de nestkasten, vooral die voor de uilen fascineerden mij, trokken de bossen van Ravels in, hoorden enkel de vogels, verbrijzelden naalden van de zilverspar in onze hand zodat de intense geur van citrusvruchten vrijkomt, zagen in een weide een kudde reeën pijlsnel wegsprinten. Via Turnhout, stopten we in een bio-supermarkt met een boomloze parking en kochten een bio-kip, spinazietaart en appelsap, gleden op de snelweg in de stroom auto's richting stad, slalomden tussen de op de rijbaan geparkeerde Marokkanen op de Turnhoutsebaan en doken de garage in. In 1905 werd Picasso's kleurenpalet beduidend lichter, werd meer rose en de onderwerpen werden minder depressief.